0

Լեզվական աշխատանք

ՎԱՐԺ․128

Միջօրեի շոգից ու տոթից կարծես ամեն ինչ հալվել ու անէացել էր։Թվում էր,թե բացի օձերից  ոչ մի կենդանի արարած չկա աշխարհում։Լավ օր որ նախօրոգ  պատրաստվել էինք;Կեսօրվա տոթին մնում էինք մեր գով սենյակում,երեկոն անցկացնում էինք բացօթյա տաղավարում։

ՎԱՐԺ.129

Անէանալ,էլեկտրաէներգիա,վայրէջք,լայնէկրան,մանրէբան,մանրէ։

Անտառում ամեն ինչ շոգից անէացել էր։

Ուժեղ քամուց էլեկտրաէներգիան անջատվել էր։

Վայրէջքի ժամանակ ինքնաթիռը վնասվեց։

Մենք ունենք լայնէկրան հեռուստացույց։

Իմ հայրը մանրէաբան է։

Այսօրվա դասը մանրէների մասին էր։

ՎԱՐԺ.130

Միջօրե,այսօր,կեսօր,բացօթյա,նախօրոք,տնօրեն,անօրեն։

 

Միջօրեին արևը շատ ուժեղ է լինում։

Այսօր ես շատ շուտ եմ արթնացել։

Կեսօրին մենք ընտանիքով ճաշում ենք։

Մենք ունենք բացոթյա լողավազան։

Ես նախօրոք արեցի դասերս,որպեսզի խաղամ։

Արամի մայրիկը դպրոցի տնօրեն է։

Նրանց անօրեն գործողությունների մասին։

 

 

Реклама
0

Տաթևի վանք

Տաթևի վանքը գտնվում է ՀՀ Սյունիքի մարզի Տաթև գյուղի հարավում:
Ավանդության համաձայն՝ վանքը կոչվել է Թադեոս առաքյալի աշակերտ Եվստաթեոսի անունով: Տաթևի վանքը հիմնադրվել է IVդ., V-VIIIդդ. եղել է դպրության առաջնակարգ կենտրոն, VIIIդ. վերջից՝ Սյունյաց եպիսկոպոսության աթոռանիստը:  Կառուցապատվել է աստիճանաբար, հիմնականում՝ IXդ. վերջին — Xդ. սկզբին և XVII-XVIIIդդ.։
895 թ-ին Տաթևի վանքը դարձել է համահայկական մշակութային կենտրոն, որտեղ գործել է Տաթևի համալսարանը՝ Հովհան Որոտնեցու և նրա աշակերտ Գրիգոր Տաթևացու ջանքերով: Վանքին կից մատենադարանը (X դար) գոյատևել է մինչև 1911–12 թթ., իսկ  փրկված 140 ձեռագիր մատյանները տեղափոխվել են Էջմիածին, ապա՝  Մատենդարան: Համալսարանին կից գործել է նաև Տաթևի հայտնի  մանրանկարչության դպրոցը:
Հիմնական կառույցներից զատ, բակի կենտրոնում, Xդ. սկզբին կառուցվել է ճոճվող հուշասյունը («Գավազան»)՝ միակ կառույցը, որը բազմաթիվ երկրաշարժներից պահպանվել է անխաթար, վկայելով հայ ճարտարապետների կառուցողական մեծ հմտության մասին:
Տաթևի վանքի որմնանկարները, շնորհիվ գեղարվեստական բարձր արժանիքների և ինքնատիպության, բացառիկ նշանակություն ունեն միջնադարյան արվեստի պատմության համար, մանավանդ, որ X դ. եվրոպական որմնանկարներ գրեթե չեն պահպանվել:
«Տաթևի թևեր» ճոպանուղու շահագործման ողջ եկամուտը ուղղվում է Տաթևի վերածնունդ հիմնադրամին, որը նախատեսված է վանքի վերակառուցման և տեղական համայնքի զարգացման համար։ Տաթևի վերածնունդ նախագծի պաշտոնական մեկնարկը տեղի ունեցավ 2010 թ. հոկտեմբերի 16-ին Տաթևի ճոպանուղու գործարկման օրը:
Վանքի անվան ծագման մասին գեղեցիկ մի լեգենդ է մեզ հասել: Երբ վանքը կառուցող վարպետը ավարտեց իր աշխատանքը, նա խնդրեց Աստծուն իրեն թևեր տալ, որպեսզի նա երկնքից տեսնի այս գեղեցկությունը: Աստված լսեց նրա խնդրանքը և կատաեց այն: «Տաթև» նշանակում է «Տուր թևեր»: Մոտենալով վանքին, հասկանում ես, թե ինչու հենց այդ անվանումը: Չորս կողմից անդունդներով շրջապատված վանքը, կարծես՝ ճախրում է կիրճի վրա:
thumb_13490267090
0

էպոս

Էպոս ( «խոսք», «ասք», «պատմություն») գործածվում է երկու իմաստով 1. Լայն առումով գրական երեք սեռերից մեկը (էպիկական, քնարական, դրամատիկական), 2. նեղ ժանրային առումով ժողովրդական հերոսական կամ ավանդական վեպ, վիպական բանահյուսության ծավալուն և բարդ տեսակ, որը բաղադրվում է վիպական ու պատմահերոսական երկերից, ավանդություններից, զրույցներից[1]

Ազգային էպոսը էպիկական բովանդակությամբ էպիկական ժանրի բանաստեղծության կամ գրականության գործ է, որը ավանդաբար ներկայացնում կամ արտացոլում է որևէ ազգի մշակութային կամ ինքնաճանաչողական ոգին, դա կարող է վերաբերել նաև ինքնուրույնության կամ անկախության ձգտող որևէ էթնիկական կամ լեզվաբանական խմբի։ Ազգային էպոսների մեջ հաճախ նկարագրվում է տվյալ ազգային էթնոսի ծագման և զարգացման պատմությունը. կամ պատմության մի մասը, կամ տվյալ ազգության ինքնորոշման կամ ինքնագիտակցման պատմության կարևորագույն դրվագները և այլ ազգային խորհրդանշանների ծագման կամ ընդունման պատմությունը։

Կան հայկական,հունական,հնդկական,ռուսական,հռոմեական,պառսկական էպոսներ։Ամենահայտնի էպոսներից են՜

Սասնա Ծռեր, Գիգլամեշ,Ռամայանա,Շահնամե,Վագրենավորը,Ասք Ռոլանդի մասին,Մանաս,Մելդոնի ճակատամարտը,Երգ Հայավաթայի մասին,Ֆինսբուրգի ճակատամարտը,Կալեվալա։Без названия

 

4

Վախթանգ Անանյան

Без названия

Աշնանային արձակուրդի ժամանակ ես կարդացել եմ Վախթանգ Անանյանի պատմվածքների ժողովածուից մի քանի պատմվածք:

Վախթանգ Անանյան (1905 — 1980), հայ արձակագիր, լրագրող, ՀԽՍՀ կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ։

Կենսագրություն

Ծնվել է 1905 թ հուլիսի 26-ին, Դիլիջանի գավառի Պողոսքիլիսա (հետագայում՝ Շամախյան) գյուղում (այժմ՝ Դիլիջան քաղաքի շրջագծում) ։ Մանկությունն անցել է հայրենի գյուղում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է տեղի գյուղական դպրոցում։ 1915 թ — Ին ընդունվել է Դիլիջանի ծխական դպրոցը, բայց ուսման վարձը չկարողանալով վճարել երկու տարուց հետո դուրս է մնում դպրոցից։ Հետագայում գրողը ցավով հիշում է.

— Ավարտվեց իմ ուսման ժամանակաշրջանը։ Դրանից հետո իսկական դպրոց այլևս չեմ տեսել։ Իմ դպրոցը եղել է մայր բնությունը, որի գրկում ես մեծացել եմ։

1941 թ.-ին նա մասնակցել է Մեծ հայրենականին և մինչև պատերազմի ավարտը մարտնչել է հաղթանակի համար։

1945 թ.-ին վերադառնալով պատերազմից, գրողը շարունակում է ստեղծագործական իր աշխատանքը։

Նա մահացել է 1980 թ.-ին Երևանում:

Վ. Անանյանը հայ գրականության մեջ արկածային ժանրի հիմնադիրն է համարվում։ «Սևանի ափին» և «Հովազաձորի գերիները» վեպերում բնանկարիչ գրողը ընթերցողի առջև բացում է մի նոր կախարդանքների աշխարհ, հրաշքների մի նոր գանձարան, որով գերում է մանուկ ու մեծ ընթերցողին։ Այս ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում բերեցին հեղինակին։

Նրա պատմվածքները նվիրված են հայրենի բնությանը, որտեղ  ի հայտ են գալիս բնություն — մարդ կապի գեղարվեստական մարմնավորումը։ Պատմվածքների հիմքում ընկած են մայրական սիրո զգացումը։ Մանկուց մորը կորցրած գրողը, որ բնությունից է ստացել մոր կարոտն ու ջերմությունը, հաճախ է մտախոհ խորհում՝ մոր սիրտը մեկ է. կուզե մարդ լինի, կուզե կենդանի։ Անանյանը ոչ միայն բնությունից վերցնում է գեղեցիկը, այլև արտահայտում է իր զգացմունքները:

Վ.Անանյանի ստեղծագործություններից են՝ Սևանի ափին, Հովազաձորի գերիները, Որսորդական պատմվածքներ,Հին վրանի փոքրիկ բնակիչը,Ուր են տանում կածանները։

Մայր Այծյամը

Այս պատմվածքի հերոսը Գալուստն էր։Նա շատ կռվարար տղա էր և ուզում էր, որ միշտ իր ուզածով լինի։

 Մինչ ընկերս որսորդի տենդով բռնված նշան էր բռնել մայր այծյամին,ես ձեռքս գցեցի նրա հրացանի փողին,ետ քաշեցի ու հանդարտ հարցրի․

-Հիշո՞ւմ ես, Գալուստ,մեր վեճը․․․

Ու ավելացրի․

-Կրակել պետք չի․․․ Արդեն մեկին կորցրեց․․․Թող ապրի իր փոքրիկի համար։

Խղճալի հայացքը

Այս պատմվածքի հերոսը Արշակն էր։Նա որս անել շատ էր սիրում, բայց ամեն անգամ երբ ինչ որ կենդանու վիրավորում էր շատ էր նեղվում։

Դիմացս մի մեծ քար կար,հետքն այդտեղ կտրվում է։Հասա,կռացա,ներս նայեցի քարի տակի արանքից․նապաստակը պառկել էր բնի հատակին և իր վիրավոր ոտքը թաղել մի ուրիշ՝ավելի փոքր նապաստակի տաք ու փափուկ մազերի մեջ։Վիրավոր նապաստակը մի խղճալի հայացք գցեց ինձ վրա և փախչելու փորձ չարավ։Ես անմիջապես շուռ եկա և քայլեցի դեպի գյուղ։

Խիղճը

Այս պատմվածքի հերոսը Աբելն էր։Նա տխուր որսորդ էր։

Գնա՜,ինձ արնի տակ մի գցիլ,-գոչում է որսորդը, ևնրա ձայնի վրա թփի տակից դուրս է ցատկում  եղնիկի սիրունիկ հորթը, հասնում է մորը, նրա դնչի տակ մտնում, և մայր ու վորդի սլանում են դեպի անտառի խորքը։

Ասպետություն

Այս պատմվածքի հերոսը բազեն էր։

Զոհերն  անպաշտպան ու խղճուկ ծվարել են այս թփի տակ,որևէ հետաքրքրություն չեն  ներկայացնում բազեի համար,նրանք այդ վիճակում սոսկ ուտելիք են,ուրիշ ոչինչ։

Արջի ու վարազի կռիվը

Այս պատմվածքի հերոսները արջն ու վարազն էին։

Արջը գոհ չէր իր բարձրանալու տեմպից ու շաուրնակում էր վարժություններ անել։

Այս բոլոր պատմություններից հասկացա,որ պետք է սիրել բնությունը,կենդանիներին չվնասել։Բոլոր պատմություններն էլ շատ հետաքրքիր ու սովորեցնող էին։

0

ПАРКИ ЕРЕВАНА Համագործակցային նախագիծ. Երևանի զբոսայգիները

 

Երևանի զբոսայգիները

ПАРКИ ЕРЕВАНА

Մենք ուզում ենք խոսել Երևանի զբոսայգիների մասին: Սկզբում մենք կխոսենք այն զբոսայգու մասին, որը մոտ է մեր դպրոցին: Դա Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու շուրջըգտնվող զբոսայգին է: Այն մեծ է և շատ երեխաներ սիրում են գնալ այնտեղ երեկոներին ամռանը: Այս զբոսայգին լավ է հեծանիվ, անվաչմուշկ վարել: Ես սիրում եմ վարել հեծանիվ այնտեղ: Այն երեխաները, ովքեր չունեն հեծանիվ, կարող են վարձակալել դրանք: Այնտեղ կան նաև խաղահրապարակներ փոքր երեխաների համար: Կան ճոճանակներ և սղարաններ այնտեղ:

Հովհաննես Շիրազի հուշարձանը գտնվում է զբոսայգու կենտրոնում: Հուշարձանից ոչ շատ հեռու կա մի բեմահարթակ բացօթյա համերգների համար: Ձմռանը՝ դեկտեմբերի 20-ին, մարդիկ մի մեծ տոնածառ են զարդարում այդ բեմահարթակի վրա:

Мы хотим поговарить  про парки Еревана.Сначало мы поговарим про парк который  рядом с нашей школой.Этот парк рядом с Троицкой церковью.Он очень большой и все дети любят летом вечерами пойти тудаю.В етом парке удобно кататся на велосипеде.Я люблю там кататся на велосипеде.У кого нет велосипеда они могут взять на прокат.Там ещё есть игровые плащадки для маленьких детей.Там есть качели и горки.Памятник Ованеса Шираза находится в центре парка.Не долико от памятника есть откритая сцена для концертов. Зимой.20-декабря на сцене люди нарижают большую ёлку.

 

 

 

download

Մեր թաղամասում մենք մեկ ուրիշ զբոսայգի ունենք, որը սիրում ենք այցելել: Դա Զորավար Անդրանիկի արձանի մոտ գտնվող զբոսայգին է: Այս զբոսայգին հեծանիվ վարելու կամ անվաչմուշկով սահելու համար չէ:Փոքր երեխաները սիրում են այս զբոսայգին այդտեղի ատրիակցիոնների համար: Այնտեղ կան տարբեր կարուսելներ, ճոճանակներ, փոքր գնացքներ, փչովի բատուտներ ցատկոտելու համար : Մեծահասկաները կամ ծերունիները գալիս են այս զբոսայգի՝ շախմատ խաղալու համար: Ես սիրում եմ գնալ այս զբոսայգին իմ ծնողների հետ:

В Нашем  квартале есть ещё один парк,который любим пасешать. Этот парк около памятника Зоравар Андраник.В этом парке не катаются  на велосипеде.Маленькие дети любят этот парк,потому что там много атракционов. Там есть разные карусели,качели,маленькие поезда,надувные батуты. Взрослые и старики ходят в этот парк чтобы поиграть в шахматы.Я люблю ходить в этот парк с моими родителями.

images (3)

0

Домашняя работа

25 октября 2017

 

Вопросы и задания.

Найдите лишнее слово:

1. кисточка, краски, ложка, карандаш, мел,

2. портрет, картина, салат, рисунок;

3. футболист, пловец, музыкант, боксёр.

Вместо точек впишите слова я, ты, он, вы, они, мы. 1 Ты любишь рисовать? 2. Где дети? – они учат уроки. 3. Я никогда не спорю. 4. С кем ты дружишь? 5. Что ты делаешь? – я звоню Мише. 6. Мы учимся в пятом классе.

Допишите окончания. 1. Я рисую , рисую, а никто даже спасибо не скажет. 2. И с теми, с кем сегодня я во дворе дружу , железную дорогу в тайге я проложу . 3. Когда ты обычно делаешь уроки? 4. Кто сегодня дежурит ? 5. Кому ты сейчас звонишь?. 6. Дети спешат в школу.